Informatie Bali
Bali is de eerste van een rij eilanden die bekent staan als de kleine sunda eilanden. De Balinezen noemen het eiland ‘’het geschenk van de goden’’. Bali heet dan ook wel Pulau Dewata: Godeneiland.

Bali vormt een hindoe-envlave tussen haar islamitische buureilanden. Iedere dag vinden er meerdere kleurrijke tempelceremonies plaats waar men met inachtneming van enkele gedragregels een welkome gast is. Het zijn deze gebeurtenissen die een bezoek aan het eiland tot zo’n bijzondere belevenis maken. Daarnaast heeft Bali volgens kenners de mooiste sawas van Indonesië. Buitengewoon is de creativiteit van de Balinezen. Men perfectioneert zich naast een gewone baan in een van de vele Balinese  kunstvormen zoals het houtsnijden, schilderen, dansen of muziek maken.

De tourist op Bali
Overal waar je op Bali komt wordt je achtervolgt door mensen die doeken, houtsnijwerk of andere producten van huisvlijt proberen te slijten. Dit leuren met goederen, het ‘jalan menjal’ kan veel van een verblijf op Bali verpesten.  Het eiland wordt verder geplaagd door ontelbare honden van het vuilnisbakkenras.

Economie Bali
Rijst is product nummer één op Bali. Daarnaast wordt in de kustgebieden copra (kokosnootolie) gewonnen en zijn de vulkaanhellingen bezaaid met koffie- en fruitplantages. De noordoosthoek van het eiland staat bekend om zijn smakelijke salak, een naar zure appel smakende vrucht met een ruwe bruine huid. In het drogere noorden wordt aan veeteelt gedaan. Veel vee vindt hiervandaan een weg naar de andere eilanden. In de omgeving van Benoa en Negara liggen meerdere garnalen kwekerijen. Rond Nusa Lembongan wordt veel zeewier gekweekt. Ofschoon de zee rond Bali boordevol vis zit, wordt er nauwelijks gevist. De Balinees is een boer die de zee, waarin de boze geesten huisden, schuwt. Naast de landbouw is ook huisnijverheid een belangrijke bron van inkomsten. Iedere Balinees is goed met zijn handen, creatief zijn is voor hem een tweede natuur. Schilderijen, houtsnijwerk en gewoven doeken worden tot in de verste uithoeken van de wereld verkocht. Natuurlijk speelt ook het toerisme voor de Balinese economie een belangrijke rol.

Rijstbouw Bali
Bali is één van de meest productieve eilanden van de archipel daar waar het rijstbouw betreft. Er is geen speciaal seizoen waarin geoogst wordt, dankzij  de vruchtbare bodem en een overvloed aan water kan het hele jaar door geoogst worden. Ofschoon de landbouwmethoden vaak primitief zijn, zijn in dit gebied zelfs 3 oogsten per jaar mogelijk. Om de rijstgodin niet boos te maken, houden de vrouwen het mesje waarmee ze de padi afsnijden in de palm van hun hand verborgen.

De districten met de grootste rijstproductie zijn Tabanan en Gianyar. Na het ploegen worden de jonge plantjes op enige afstand van elkaar uitgepoot op het ondergelopen veld. De bevloeiing van de sawas gaat volgens een uiterst ingewikkeld systeem van kanalen en waterwerken. Hiervoor is natuurlijk de nodige samenwerking vereist tussen verschillende dorpen. Al in de elfde eeuw zijn de dorpen hiervoor verenigd in veschilllende irrigatiecooperaties, ook wel subaks genoemd. De hoofden van de subaks hebben vrijwel altijd de laagstgelegen stukken grond, waardoor de anderen zich geen zorgen hoeven te maken over hun inzet. Naast de zorg voor de irrigatie van de velden coördineert de subak ook het zaaien en uitpoten van de rijst en de rituele offers en festivals in de subaktempel.